Inspirentie

Wie ben ik?

Posted by Manon Tromp in Inspiratie door expressie

Wie ben ik?

Een gedicht door Nicole Recourt.

Gejaagd zoekend naar wie ze is
Het liefst gisteren alle antwoorden
Stampvoetend schopt ze alle heilige huisjes omver
“Wie ben ik, waar kom ik vandaan?”
“Waaraan ontleen ik mijn bestaansrecht”

Ze zoekt naar antwoord
Schreeuwt om een klankbord
Hunkert naar bevestiging
Telkens tijdelijke bevrediging
Maar stug volhoudend

Ze wordt boos
Tranen stromen van verdriet
Machteloos onbegrip en eenzaamheid
Is alles wat ze aantreft
Leegte en de absolute dieptes
Van haar tombe met oneindige bodem

Ze besluit te klimmen
Hoger en hoger
Eenzaam bij de top beland
Ziet ze een boom
En begint een dialoog

De bladen ruizen hun antwoord
Dekken haar toe onder een geurend kleed
“Jij bent jij”, fluistert de wind
“Net als ik”
“Komend van al dat is”
“Om in immense vreugde te zijn”

Ze wordt zich bewust van haar vertrouwde wortels
Diep in de aarde verankerd
Hoe stevig haar stam staat
Wind, storm en regen doorstaan in alle jaargetijden
Hoe flexibel haar takken in de wind spelen als dansende derwisj

Ze ervaart rust en zekerheid
Geborgen in de veiligheid van haar zelf
Al die jaren vocht ze naar antwoorden
Ontleende ze bestaansrecht door de ander
Strijdend tegen haar zelf

Ze stond op en zag waar ze vandaan kwam
Als doorgewinterde backpacker
Iedere reisgids verslonden
Nu is het oorverdovend stil
De gidsen ter beschikking als liefdevolle ondersteuning

Ze begint te neuriën
Haar klank zwelt langzaam aan
Tot een grandioze levenslof
Galmend door de vallei
Gevuld met medereizigers

Ze zingt over haar leven
Gevuld met slagvelden van strijd
Vurig brandende passie
Onbegrijpelijk onbegrip
Naar het vredesteken in haar hart

Ze beziet haar werk
Weet dat zij de oren had om naar de rivier te komen
Alleen niet dat ze er allang stond
In volle oornaad bejubelt ze het leven
Omdat ze is geworden wat ze al die tijd al was…..

Mijn naam is Nicole Recourt. Ik werd in 1966 in Den haag geboren en ben sinds elf jaar moeder van twee prachtige kinderen. De afgelopen twee jaar studeerde ik deeltijd aan de HBO, Stichting Psycho Sociale Opleidingen te Utrecht en heb ik een grote verscheidenheid aan ervaringen opgedaan in 1001 baantjes. Mijn grootste leerschool is nog steeds het leven zelf met de ander als prachtige spiegel en het leven van mijn eigen dromen. Mijn passie uit ik onder andere door te schilderen en te schrijven onder de naam Nasaya. / Ik ben sinds 2001 Reiki Meester. Hiernaast ontwerp ik tassen van gerecyclede materialen, maak ik vintage kleding, beschilder en mozaïek ik oude meubels en muren en werk als freelance decor bouwer. Ik werk in alle vrijheid, ook in opdrachten.

Voor meer informatie:
www.elfentuin.blogspot.com
www.gesprekmetgod.nl

De kracht van het vrouwelijke

Posted by Manon Tromp in Inspiratie en Vrouw

Je hoort wel eens vaker: het vrouwelijke of vrouwelijke kracht of vrouwelijke spiritualiteit, maar wat wordt daar eigenlijk mee bedoeld? Gaat het over iets wat alleen vrouwen hebben, of hebben mannen het ook? Volgens verschillende filosofieën, hebben we allemaal vrouwelijk en mannelijke eigenschappen en energie. De laatste tweeduizend jaar, sinds de komst van het Christendom, heeft vooral het mannelijke mogen heersen en was het vrouwelijke onderdrukt. Misschien komt dat wat kort door de bocht over, maar ik voel dat ik dit mag zeggen als vrouw, vooral nu ik de laatste vijf jaar mijn vrouwelijkheid weer heb leren ontdekken en ervaren.

VOOR MEER, LEES: de-kracht-van-het-vrouwelijke.pdf

Column van Debbie 2

Posted by Manon Tromp in Inspiratie door JOU

AFFIRMEREND HARDLOPEN

Ik loop drie keer in de week hard. Het liefste ’s ochtends vroeg als de zon net op komt en de meeste mensen nog niet ontwaakt zijn. Ik ben 11 maanden geleden begonnen om af te vallen (wat heel goed gelukt is, 28 kilo eraf!) Sindsdien heb ik de smaak te pakken en ben blijven lopen. Het fijne van lopen is dat je jezelf helemaal leeg kunt lopen. Leeg van stress, zorgen of frustraties. Ik heb een tijdje met een mp3-speler gelopen, maar nadat mijn kat Shiva weer eens haar touwtjes-doorbijt-fetisj op mijn oordopjes had bot gevierd zat ik plots zonder. Ik had niet meteen tijd om een nieuwe te halen besloot ik dan maar eventjes zonder te doen.

Zintuigen optimaal
Dit was twee maanden geleden en ik loop nog steeds zonder. Dat had ik veel eerder moeten doen. Wat een feest om bij zonsopkomst een concert cadeau te krijgen van de vele vogels die ik onderweg tegenkom. Het lijkt wel of al mijn zintuigen beter functioneren nu ik niet meer wordt afgeleid door (te harde) muziek. Ik ruik de heerlijkste geuren van bloemen, planten, bomen en kruiden. Zo heel af en toe heb ik hele mooie gedachten die zo maar “spontaan” vorm krijgen in mijn hoofd. Als ik dan thuis kom schrijf ik ze meteen op anders raak ik ze weer kwijt in de war van dagelijkse beslommeringen en bezigheden.

Lopen met affirmaties
Onder het lopen maak ik ook vaak van de gelegenheid gebruik om te werken met affirmaties. Sinds ik het boek van Louise L. Hay, Je kunt je leven helen, heb gelezen ben ik bezig deze techniek toe te passen in mijn dagelijkse leven. Aangezien ik een huishouden run en een 1-jarig dochtertje in de rondte heb lopen is het moeilijk om even rustig te gaan zitten en mij ermee bezig te houden. Daarom heb ik deze oplossing bedacht en het werkt! Ik merk aan mezelf dat ik steeds beter in mijn vel kom te zitten, dat ik me niet meer zo makkelijk laat mee slepen als iemand in mijn omgeving zich laat mee nemen in te veel negativiteit. Heel af en toe loop ik een kwart marathon. Niet om mezelf te bewijzen maar gewoon voor de gezelligheid.

Affimerend over mijn eigen grenzen gelopen
Zo ook de zaterdag voor Pinksteren. Ik had mezelf voor genomen het rustig aan te doen vanwege de kleine blessure die ik op het moment heb in mijn rug. De eerste 2 kilometer heb ik ook inderdaad rustig aan gedaan en had een affirmatie in mijn hoofd zitten. Het ging allemaal erg lekker, het was mooi weer en het voelde goed. Ik had totaal geen pijn. Tot er een stem zei en wat als je nu nog beter kan, waarom doe je dat dan niet? Als vanzelf liep ik wat harder en begon steeds meer mensen in te halen. Ik bleef mijn affirmatie herhalen en laadde me op aan de energie die ik van de mensen kreeg die hier en daar aan de kant van de weg stonden aan te moedigen. Voor ik goed en wel besefte kwam de finish in zicht en had ik mijn persoonlijke tijd met 10 minuten verbeterd! Wauw, dacht ik onderweg naar huis, wat een prestatie. ’s Avonds was ik wel erg moe, dus lekker vroeg mijn bed ingedoken. De volgende dag was ik koortsig en beroerd. Ik was letterlijk te ver over mijn eigen grenzen gelopen. Affirmerend en wel.

Je hoeft niet perfect te zijn om je volmaakt te voelen. (debbie)

Noodkreet van een kind

Posted by Manon Tromp in Inspiratie door Natuur

Een kind van 12 jaar spreekt de Verenigde Naties toe over haar zorgen over de toekomst van de aarde. Ze doet dat op zo’n indringende wijze, dat de tranen over mijn wangen lopen. Haar oproep is om nu eindelijk eens echt wat te gaan doen aan de vervuiling op aarde, zodat ook haar kinderen nog kunnen genieten van natuur en dieren zoals wij dat nog doen. Ze spreekt de volwassenen aan op hun verantwoordelijkheid: “Jullie voeden ons op om geschillen uit te praten en respect te hebben voor je omgeving, maar jullie draaien je vervolgens om en richten zelf verwoesting, oorlog en vervuiling aan”. Haar woorden zijn treffend en haar optreden is krachtig: wat een inspirerend voorbeeld is zij. Het ergste is dat ik weet dat ze gelijk heeft en dat als we nu niet ingrijpen, er niet veel natuurlijks op aarde overblijft om in de toekomst van te genieten. Er komen we steeds meer initiatieven om op duurzame manieren met de aarde om te gaan, maar het is niet voldoende. Waarom denken we niet veel meer aan onze kinderen bij allles wat we doen?

Op Utube is de noodkreet te zien: www.youtube.com/watch?v=5g8cmWZOX8Q

Natuurlijke Ritmes

Posted by Manon Tromp in Inspiratie door Natuur

In de natuur heeft alles een eigen cyclus: de groei van een boom, de ontwikkeling van een dier, van zaadje tot vrucht, van leven tot dood, alles volgt een eigen ritme. De mens is een natuurwezen en heeft van nature ook haar eigen ritme. Haar ritme spiegelt het ritme van de natuur en het universum. De oorspronkelijke volken van de aarde, volgden dit ritme en baseerden hun gewoontes hierop. Ze waren afhankelijk van wat de aarde hun gaf: voedsel, water en bescherming tegen de elementen. Ze volgden de cycli van de natuur: van lente tot winter en zagen elke boom, elke rots, elk dier en elk mens wordt als heilig en de wisseling van de seizoenen als spiegels voor de wisselingen in ons innerlijk. Wat buiten gebeurde, gebeurde ook binnen en anders om. Ze eerden de aarde met geschenken en voerden rituelen uit om de aarde gunstig te stemmen. Daarmee volgden ze een vast patroon en creëerden een eigen religie, een natuurreligie met goden en godinnen die symbool stonden verschillende aspecten van het leven.

VOOR MEER, LEES: natuurlijke-ritmes-geven-balans.pdf

Hooggevoeligheid zwaar onderschat

Posted by Manon Tromp in Inspiratie en Gezondheid

Met een interview met Ria Feskens

Hooggevoelig zijn, komt meer voor dan gedacht wordt. Hooggevoeligheid is niet gebonden aan een bepaald type mens, maar kan in alle lagen van de bevolking voorkomen. Hooggevoelig zijn betekent dat je meer dan gemiddeld gevoelig bent voor de energetische trillingen waar we op elk moment mee te maken hebben. Alles is energie en bestaat uit trillingen. Deze trillingen kunnen een positieve invloed hebben, als het gaat om energie van zuivere bronnen, zoals de natuur. Er zijn echter ook negatieve trillingen die bijvoorbeeld door onzuivere zaken worden verspreid, zoals luchtvervuiling, negatieve emoties en ongezond voedsel. De gevolgen van deze negatieve vervuiling voor de hooggevoeligen onder ons, kunnen dan ook vaak zeer vervelend zijn en leveren in veel gevallen fysieke en emotionele klachten op. De praktijk van Ria, Serenora, richt zich op het behandelen van die klachten en geeft advies op het beschermen van je energieveld. Zelf onderging ik een behandeling en was onder de indruk van de ‘gevoeligheid’ van Ria ten aanzien van het juist benoemen van mijn klachten.

VOOR MEER, LEES: hooggevoeligheid-wordt-zwaar-onderschat.pdf

Help, een column!

Posted by Manon Tromp in Inspiratie door JOU

Tja, daar zit ik dan. Op de eerste redactie vergadering van Inspirentie opperde ik het idee om een column te schrijven en het werd goed ontvangen, maar nu? Er schieten genoeg onderwerpen door mijn hoofd,maar waarmee te beginnen? Zal ik eerst iets over mijzelf vertellen of niet? Wat vertel ik dan en wat vooral niet? Ik twijfel er niet over dat ik wel of niet interessant genoeg ben of interessante ervaringen heb om over te schrijven. Ik denk ook wel dat ik een boodschap heb. Maar past hetgeen wat ik wil opschrijven bij dit blad, bij de intentie van Inspirentie? Weet ik daar wel de juiste woorden voor te vinden?

Ik heb zelf best vaak moeite met teksten echt te begrijpen van mensen, die over spiritualiteit schrijven. Het gebeurt me vaak genoeg dat ik iets begrijp, terwijl ik het lees, maar aan het einde van de zin niet meer. Dan lees ik het nog eens, maar vaak ben ik dan het begrijpen van dat ene moment volledig kwijt. Toen ik nog maar mij net in spiritualiteit verdiepte, kon ik daar dan stevig van balen. Zo erg dat ik uit kwaadheid het boek maar aan de kant gooide met de gedachte: dat kan ik dus niet! Spiritueel zijn, leven en denken. Ik ben nu zo’n 10 jaar verder, heb de 1e graads Reiki behaald ( waar ik zeer weinig mee doe) en heb daarna tientallen boeken verslonden om uit te zoeken waar ik me dan wel thuis bij voel. Dat bleek te zijn bij de natuurreligie, bij de Godin: ik ben een heks! Ik ben in opleiding gegaan en inmiddels al weer twee jaar geleden ingewijd. Ben ik dan nu zoveel wijzer dan toen? Misschien een iets, een klein beetje, maar zeker niet heel veel meer in de zin van theoretische kennis, feiten en technieken. Wel weet ik nu dat het belangrijk is naar mijn eigen gevoel te luisteren, mijn eigen weg te volgen en daar naar te handelen. Ik kom nog steeds artikelen en boeken tegen die ik niet snap, hoe graag ik het ook zou willen. Ik heb geleerd dat het zo dan maar moet zijn, en kan het nu loslaten. Ik ben nog steeds op zoek naar mijn ware ik en voel dat ik stapje voor stapje dichterbij kom. Ik hoop met mijn medewerking aan Inspirentie zelf ook geïnspireerd te raken mee te helpen aan een mooiere, fijnere wereld. Te beginnen met deze column en wie weet wat nog meer.

Veel liefde en licht!
Debbie

debbiejpb@planet.nl