Inspirentie

Op Eigen Kracht

Posted by Manon Tromp in Inspiratie door JOU

Kracht is een woord dat we vaak buiten onszelf plaatsen: we vinden onszelf niet gauw krachtig en het lijkt bijna of we dat ook niet mogen zijn. Als je het dan wel voelt, dan moet je vaak je best doen het niet teveel te laten merken aan anderen, want dat hoort niet. Eigenlijk is dit best wel raar, want waarom zouden we niet krachtig mogen zijn?
Juist nu, in deze woelige tijden, moeten we krachtig zijn. Vanuit eigen kracht leven, dat is nu de uitdaging.

Vandaag kreeg ik een massage, want ik vond dat ik dat wel verdiend had. Voordat mijn masseuse begon, vroeg ze of het goed was dat ze een klein soort gebed deed om zich voor te bereiden. Ze zei het gebed hardop, maar wat me vooral trof, was dat ze zei: help ons om sterk te zijn zonder angst voor onze eigen kracht. Het trof me, omdat ik voelde hoeveel waarheid wel niet in die zin zat: voor mezelf, maar ook voor anderen om me heen. Ik moest ook meteen denken aan de beroemde speech van Nelson Mandela, die zei: “de grootste angst is voor onze eigen kracht”. Ik weet zeker dat dit voor mij geldt, want ik heb in mijn hoofd altijd grote daden, maar in de realiteit schrik ik er voor terug om ze te realiseren.. Een onzekerheid die toch ergens vandaan moet komen, want ergens diep in mijn hart weet ik dat ik het best zou kunnen.

Ik ben niet de enige, want ik zie deze onzekerheid ook bij anderen om me heen, vooral bij vrouwen. Als loopbaan coach zit ik regelmatig tegenover mensen, die moeite hebben vanuit eigen kracht verder hun levenspad te lopen. Ze weten niet mee wie ze zijn, waar ze echt van genieten en waar ze goed in zijn. Ze hebben geprobeerd in (werk) omgevingen zichzelf te bewijzen en aan te passen naar de normen van de betreffende omgeving. Als het dan niet lukt, verwijten ze dat meestal aan zichzelf en raken gedesillusioneerd. Wat ze zich niet realiseren, is dat ze in hun poging om zichzelf aan te passen aan de omgeving, ze hun eigen kracht hebben weggegeven. Vaak om de goedkeuring van anderen om ons heen te verkrijgen, zijn we bereid een stukje van onszelf weg te doen. Dat kan een tijdje goed gaan, maar uiteindelijk verlies je deze strijd. Je raakt het contact kwijt met je eigen kern, je ziel, en wordt een soort speelbal van de omgeving en van het leven. De grootste klacht in de loopbaanpraktijk is dan ook, dat mensen het gevoel hebben niet meer aan het stuur van hun eigen leven te staan.

Niet alleen in werkomgevingen, lopen we tegen normen en waarden aan waar we niet aan kunnen voldoen. Al vanaf onze geboorte is worden we afgeremd in onze kracht. Dit mag niet, dat mag niet, pas op hiervoor, let op voor…..Onze maatschappij is vooral gericht op het vinden van fouten, zaken en mensen die afwijken en op alles wat niet goed is of gaat. Er is weinig ruimte om je eigen natuur te ontwikkelen. We worden gevormd naar een ideaal beeld, die voor velen onnatuurlijk en onhaalbaar is. Vaak zijn mensen hun leven lang bezig aan deze idealen te voldoen om dan vervolgens de aarde te verlaten met een gevoel gefaald te hebben. Het ergste is eigenlijk de afwijzing die je voelt, omdat je niet voldoet aan bepaalde verwachtingen. Dat is niet zoals het zou kunnen zijn, want van nature zijn we goed zoals we zijn en dat zou voor iedereen de focus moeten zijn. Door je te richten op het goede in de ander en jezelf, creëer je een hele andere energie: een energie van onvoorwaardelijke acceptatie. Dan pas kun je de vrijheid voelen om in je eigen kracht te gaan staan. Wat een wereld krijgen we dan!

Toch is het mogelijk om meer in je eigen kracht te gaan staan ondanks de beperkingen en uitdagingen van de huidige maatschappij. Daartoe is nodig meer naar binnen te gaan en minder beïnvloedt te worden door externe factoren of mensen. Meditatie, yoga en meer technieken kunnen daarvoor gebruikt worden. NLP en Mindfullness zijn modernere technieken om toe te passen. Je geeft dan aandacht aan hoe je denkt en doet, om met dat inzicht negatieve denk en gedragspatronen om te zetten naar positieve. Waar ik zelf veel aan heb, is om elke dag te denken waar ik dankbaar voor ben. Als je dat eens opschrijft, dan zul je zien dat het meer is dan dat je denkt en het geeft een goed gevoel. Dat gevoel geeft meer zelfvertrouwen en motiveert om meer vanuit eigen kracht te doen. Verder is het belangrijk dat je een balans opmaakt van zaken en mensen in je directe omgeving, die energie uit je trekken. Een omgeving die ondersteunend en aanmoedigend is, helpt om je in je kracht te houden. Soms is het nodig om drastisch te breken met oude gewoontes, relaties die niet werken en ook wel de omgeving waar je woont. Visualiseer voor jezelf hoe jouw ideale omgeving eruit ziet en ga er voor. Wees niet bang om alleen te staan, want je bent nooit alleen. Het universum steunt je onvoorwaardelijk. Eigen kracht vraagt eigen verantwoordelijkheid, niemand anders kan dit voor je doen. De beloning is het waard, geloof me, vele anderen zijn je voor gegaan.

Keltisch Tara Bedreigd!

Posted by Manon Tromp in Inspiratie door JOU

Zo heel af en toe, als mijn drukke agenda het toelaat, bezoek ik de openbare maanvieringen in Noord-Holland van Daniëlle Pasma. Zij is zeer verbonden met de Keltische tradities en geeft daar ook workshops in. In een van haar maanvieringen vroeg zij onze aandacht en energie te richten op Ierland en dan met name Tara. Vroeger, nog voor het Christendom zelfs haar intrede deed, zetelden in Tara de hoge koningen van Ierland, zo’n 42 hebben daar een regering gevoerd. Tara is een heuvel waar nog heel veel sporen en overblijfselen zijn te vinden uit die tijd. Er zijn plannen voor de aanleg van een snelweg die dwars door Tara zal gaan lopen, waardoor deze plek van hoge historische waarde beschadigd zal worden. Zijn de Ieren gek geworden?

Voor meer, lees: inspirentie-the-hill-of-tara.pdf

Column van Debbie 2

Posted by Manon Tromp in Inspiratie door JOU

AFFIRMEREND HARDLOPEN

Ik loop drie keer in de week hard. Het liefste ’s ochtends vroeg als de zon net op komt en de meeste mensen nog niet ontwaakt zijn. Ik ben 11 maanden geleden begonnen om af te vallen (wat heel goed gelukt is, 28 kilo eraf!) Sindsdien heb ik de smaak te pakken en ben blijven lopen. Het fijne van lopen is dat je jezelf helemaal leeg kunt lopen. Leeg van stress, zorgen of frustraties. Ik heb een tijdje met een mp3-speler gelopen, maar nadat mijn kat Shiva weer eens haar touwtjes-doorbijt-fetisj op mijn oordopjes had bot gevierd zat ik plots zonder. Ik had niet meteen tijd om een nieuwe te halen besloot ik dan maar eventjes zonder te doen.

Zintuigen optimaal
Dit was twee maanden geleden en ik loop nog steeds zonder. Dat had ik veel eerder moeten doen. Wat een feest om bij zonsopkomst een concert cadeau te krijgen van de vele vogels die ik onderweg tegenkom. Het lijkt wel of al mijn zintuigen beter functioneren nu ik niet meer wordt afgeleid door (te harde) muziek. Ik ruik de heerlijkste geuren van bloemen, planten, bomen en kruiden. Zo heel af en toe heb ik hele mooie gedachten die zo maar “spontaan” vorm krijgen in mijn hoofd. Als ik dan thuis kom schrijf ik ze meteen op anders raak ik ze weer kwijt in de war van dagelijkse beslommeringen en bezigheden.

Lopen met affirmaties
Onder het lopen maak ik ook vaak van de gelegenheid gebruik om te werken met affirmaties. Sinds ik het boek van Louise L. Hay, Je kunt je leven helen, heb gelezen ben ik bezig deze techniek toe te passen in mijn dagelijkse leven. Aangezien ik een huishouden run en een 1-jarig dochtertje in de rondte heb lopen is het moeilijk om even rustig te gaan zitten en mij ermee bezig te houden. Daarom heb ik deze oplossing bedacht en het werkt! Ik merk aan mezelf dat ik steeds beter in mijn vel kom te zitten, dat ik me niet meer zo makkelijk laat mee slepen als iemand in mijn omgeving zich laat mee nemen in te veel negativiteit. Heel af en toe loop ik een kwart marathon. Niet om mezelf te bewijzen maar gewoon voor de gezelligheid.

Affimerend over mijn eigen grenzen gelopen
Zo ook de zaterdag voor Pinksteren. Ik had mezelf voor genomen het rustig aan te doen vanwege de kleine blessure die ik op het moment heb in mijn rug. De eerste 2 kilometer heb ik ook inderdaad rustig aan gedaan en had een affirmatie in mijn hoofd zitten. Het ging allemaal erg lekker, het was mooi weer en het voelde goed. Ik had totaal geen pijn. Tot er een stem zei en wat als je nu nog beter kan, waarom doe je dat dan niet? Als vanzelf liep ik wat harder en begon steeds meer mensen in te halen. Ik bleef mijn affirmatie herhalen en laadde me op aan de energie die ik van de mensen kreeg die hier en daar aan de kant van de weg stonden aan te moedigen. Voor ik goed en wel besefte kwam de finish in zicht en had ik mijn persoonlijke tijd met 10 minuten verbeterd! Wauw, dacht ik onderweg naar huis, wat een prestatie. ’s Avonds was ik wel erg moe, dus lekker vroeg mijn bed ingedoken. De volgende dag was ik koortsig en beroerd. Ik was letterlijk te ver over mijn eigen grenzen gelopen. Affirmerend en wel.

Je hoeft niet perfect te zijn om je volmaakt te voelen. (debbie)

Help, een column!

Posted by Manon Tromp in Inspiratie door JOU

Tja, daar zit ik dan. Op de eerste redactie vergadering van Inspirentie opperde ik het idee om een column te schrijven en het werd goed ontvangen, maar nu? Er schieten genoeg onderwerpen door mijn hoofd,maar waarmee te beginnen? Zal ik eerst iets over mijzelf vertellen of niet? Wat vertel ik dan en wat vooral niet? Ik twijfel er niet over dat ik wel of niet interessant genoeg ben of interessante ervaringen heb om over te schrijven. Ik denk ook wel dat ik een boodschap heb. Maar past hetgeen wat ik wil opschrijven bij dit blad, bij de intentie van Inspirentie? Weet ik daar wel de juiste woorden voor te vinden?

Ik heb zelf best vaak moeite met teksten echt te begrijpen van mensen, die over spiritualiteit schrijven. Het gebeurt me vaak genoeg dat ik iets begrijp, terwijl ik het lees, maar aan het einde van de zin niet meer. Dan lees ik het nog eens, maar vaak ben ik dan het begrijpen van dat ene moment volledig kwijt. Toen ik nog maar mij net in spiritualiteit verdiepte, kon ik daar dan stevig van balen. Zo erg dat ik uit kwaadheid het boek maar aan de kant gooide met de gedachte: dat kan ik dus niet! Spiritueel zijn, leven en denken. Ik ben nu zo’n 10 jaar verder, heb de 1e graads Reiki behaald ( waar ik zeer weinig mee doe) en heb daarna tientallen boeken verslonden om uit te zoeken waar ik me dan wel thuis bij voel. Dat bleek te zijn bij de natuurreligie, bij de Godin: ik ben een heks! Ik ben in opleiding gegaan en inmiddels al weer twee jaar geleden ingewijd. Ben ik dan nu zoveel wijzer dan toen? Misschien een iets, een klein beetje, maar zeker niet heel veel meer in de zin van theoretische kennis, feiten en technieken. Wel weet ik nu dat het belangrijk is naar mijn eigen gevoel te luisteren, mijn eigen weg te volgen en daar naar te handelen. Ik kom nog steeds artikelen en boeken tegen die ik niet snap, hoe graag ik het ook zou willen. Ik heb geleerd dat het zo dan maar moet zijn, en kan het nu loslaten. Ik ben nog steeds op zoek naar mijn ware ik en voel dat ik stapje voor stapje dichterbij kom. Ik hoop met mijn medewerking aan Inspirentie zelf ook geïnspireerd te raken mee te helpen aan een mooiere, fijnere wereld. Te beginnen met deze column en wie weet wat nog meer.

Veel liefde en licht!
Debbie

debbiejpb@planet.nl